Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

ΠΟΙΗΣΗ ΥΠΟ ΠΙΕΣΗ - ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΔΙΦΡΑΓΚΑ

ΠΟΙΗΣΗ ΥΠΟ ΠΙΕΣΗ - ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΔΙΦΡΑΓΑ











Με αφορμή την ονομαστική εορτή του συντρόφου Δημητράκη, αναρτώ ένα ακόμα ποίημα, 
που εμφανώς  αποκτά επικαιρότητα, 
λόγω των χαλεπών καιρών που διανύουμε... 
Παρόλο που γράφτηκε δεκαετίες πριν, 
στα σιχαμερά χρόνια της στρατιωτικής θητείας, 
δείχνει την διορατικότητα και την διαχρονικότητα 
που διαθέτει κάθε μεγάλο έργο...

Ζητώ προκαταβολικώς συγνώμη, για την βαρύτητα, 
που μας χαλάει τη νιρβάνα...












Τι έχω πάθει
τι έχω πάθει
κρέμεται από πάνω μου 
Δαμόκλεια Σπάθη

Τώρα θα πέσει 
τώρα θα πέσει 
και θα με κόψει
μάλλον στη μέση

Μια κλωστή απ την τρέλλα
μια κλωστή απ την τρέλλα
την ψυχή μου την ρουφάει 
μια αχόρταγη βδέλλα 

Μόνο εσύ
μόνο εσύ
μπορείς να με σώσεις
αλλά μάλλον κι εσύ
πιο βαθιά θα με χώσεις

Δεν υπάρχει ελπίδα
δεν υπάρχει ελπίδα
στην ταράτσα ανέβα
και στο έδαφος πήδα












ektorrr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου