ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

Ο ένδοξος και φυσικά πλεονασματικός 
δήμος Φιλοθέης-Ψυχικού, 
διοργάνωσε μεταξύ άλλων, επί πληρωμή, 
μαθήματα καλλιτεχνικής φωτογραφίας, 
τρίμηνης διάρκειας, από τον Οκτώβριο του 2013 
ως τον Ιανουάριο του 2014.

Η ανακοίνωση του δήμου, μου "θύμισε" 
μία ακόμα "ξεχασμένη", από τα φοιτητικά χρόνια, αγαπημένη δραστηριότητά, την φωτογραφία, 
με φιλμ τότε, συνήθως ασπρόμαυρη, 
κατά κανόνα σε εσωτερικούς χώρους, 
για να μπορώ να ελέγχω τον φωτισμό 
και το στήσιμο του χώρου, 
με μία καταπληκτική για την εποχή MINOLTA,

και βασική θεματολογία, εκτός από τον χώρο, 
ήταν τι άλλο (??), τα μωρά φυσικά, 
γυμνά κυρίως, ενίοτε και πρόσωπο, 
αλλά και διάφορα φετιχιστικά του τύπου, τραπουλόχαρτα, καπνά, γόβες 
και άλλα τέτοια παιδικά, 
που τότε με απασχολούσαν καθ΄ ολοκληρίαν...

Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, η ευκολία της εξεύρεσης γυμνών "μοντέλων" ήταν τόσο απλή, 
που καταντούσε σκανδαλώδης...

Οι... αποκαλυπτικές φωτογραφίες, είναι τυχαία παρμένες από το διαδίκτυο...
Θέτω εδώ ευθέως το ακανθώδες ζήτημα, του τι είναι καλλιτεχνικό γυμνό και τι πορνογραφημα, και θα επανέλθω με τοποθέτηση επ αυτού...

Στην ανάρτηση "περί Τέχνης" κάνω κάποιες σχετικές αναφορές.

Την πύλη σε αυτό άνοιγε διάπλατα η ιδιότητά μου ως φοιτητή της αρχιτεκτονικής, όπου η ενασχόληση με τα καλλιτεχνικά ήταν καθημερινή, 
αφού είχαμε ακόμα και επαγγελματία γυμνό μοντέλο στα εικαστικά, ενώ ημίγυμνες συμφοιτήτριες 
πόζαραν εναλλάξ, με τον Γιώργο Λαζόγκα, 
δάσκαλος τότε στη σχολή και φίλος, 
γεγονός που ενίσχυε την επιχειρηματολογία, 
με κάποιο φθόνο στην χροιά της φωνής, ακόμα περισσότερων φοιτητών των άλλων πολυτεχνικών σχολών, ότι οι αρχιτέκτονες είναι ούφα, 
παρόλο που  ξεροσταλιάζανε έξω από την πόρτα του εργαστηρίου, που ανοιγόκλεινε συνεχώς, 
αφού ο Λαζόγκας έκανε τα στραβά μάτια, στα βουνά από κουτάκια μπύρας, που βαράγαμε αλύπητα, 
στο πεντάωρο απογευματινό "μάθημα", 
με την πρωτοφανή συμμετοχή...

Με δεδομένο ότι πάντα είχα καλή πρόσβαση στα μωρά, και κάποια "βολική" φήμη για την ποιότητα των φωτογραφιών, που προσπαθούσα να στήνω 
στα τότε σπίτια-εργαστήρια, με την διάχυτη "δημιουργική αταξία", την συμμετοχική ανησυχία των φιλενάδων συμφοιτητριών, που ήταν γκόμενες μεγάλου κυβισμού -σημειώνω με σημασία- 
όμορφες και με άποψη, αλλά και εκτός σχολής καλλιτεχνιζόντων μωρών, το ότι δεν κρατούσα ποτέ τα αρνητικά, αποκλείοντας έτσι την κακόβουλη χρήση τους, ήταν σημαντικά επιχειρήματα ώστε να κάμπτουν τις ούτως η άλλως ασθενείς αντιστάσεις των μωρών αυτής της κατηγορίας, στην παραγωγή ομορφιάς...

Και σας δηλώνω με έπαρση, ότι βγάλαμε σπουδαίες φωτογραφίες εκείνη την περίοδο...Τρανή απόδειξη αυτού είναι ότι, κάποιες από αυτές τις φωτογραφίες, δεκαετίες αργότερα, έδιωξαν τις χαζοχαρούμενες ανασφάλειες των μωρών, περί δημοσιεύσεως της παροιμιώδους ομορφιάς των, και με περισσή ευκολία, τις ανήρτησαν σε περίοπτον θέσην των σαλονιών τους!!!

Όλα τα ωραία όμως έχουν ένα τέλος, κι αυτό το τέλος στην περίπτωσή μας, το έφερε το Ολγάκι, η μόνιμη φίλη μου, η οποία πρωτοφανώς, και σε μία από τις ελάχιστες ενστάσεις της, στις ιδιάζουσες κι ενίοτε ιδιαιτέρως ενοχλητικές μου δράσεις, βγήκε από την μνημειώδη αταραξία που την διακρίνει, που μόνο με αυτή του Βούδα μπορεί να συγκριθεί, και μάλιστα παραβιάζοντας την ακατανόητη για τους υπολοίπους εμάς μετριοφροσύνη, για το μοναδικό της κάλλος, θέτοντας με σαφήνεια βέτο, στην φωτογράφιση οποιουδήποτε θηλυκού έμβιου όντος, πλην εκείνης...

Για όσους δεν γνωρίζουν το Ολγάκι, αναφέρω απλά ότι, φίλος που την έψηνε καιρό να πάρει μέρος στα καλλιστεία, "για να κερδίσουμε εύκολα ρε τα βραβεία" της έλεγε "και μετά μην κάνεις τη μοντέλα", 
την έστηνε μετά τα αποτελέσματα, δίπλα από την Τσιντικίδου που τότε είχε εκλεγεί miss Ευρώπη, κι ήταν σα να κλέβουμε τρίκλιτη βασιλική μετά τρούλου!!

Η συμφωνία μας λοιπόν ήταν ότι, θα μου ποζάρει συνεργάσιμα και αδιαμαρτύρητα, όπου και όσο θέλω, κι έτσι απέκτησα ένα μοναδικό μοντέλο, βγάλαμε πραγματικά ωραίες φωτογραφίες, αλλά, όπως όλοι οι παλιοί γνωρίζουν, η "συζυγική" προσέγγιση στην τέχνη, κι όχι μόνον, φθίνει τον έρωτα...

Σέριφος, Σεπτέμβριος 2013.

Οι φωτογραφίες που τραβούσα έκτοτε, και για πολλά χρόνια, ήταν ψιλοτουριστικές, και σχετικές με τα έργα που δούλευα, με ελάχιστες εξαιρέσεις...

Αύγουστος 2009. Κάπου στη μέση της Μεσογείου κοντά στην Κορσική... 

Η πρώτη ψηφιακή φωτογραφική μηχανή παρουσιάστηκε το 1990. Η αντικατάσταση του φιλμ, μέσα σε λίγα χρόνια, από την ψηφιακή τεχνολογία, και η ανάγκη φωτογράφισης για επαγγελματικούς λόγους, με ενέπλεξαν πάλι στην διαδικασία της παραγωγής μιας καλής φωτογραφίας...

Σε αντίθεση με το φιλμ, που μπορούσες να κάνεις λίγο τα "στραβά μάτια", στο τεχνικό κομμάτι της εμφάνισης του, και να προσεγγίσεις κυρίως συνθετικά το αποτέλεσμα, 
ψηφιακά αυτό είναι σχεδόν απίθανο, να αποφύγει κανείς δηλαδή, την έστω και μικρή επεξεργασία, 
αφού ακόμα και η ασπρόμαυρη εκδοχή, 
είναι πια ζήτημα διαχείρισης...

Τα μαθήματα του σεμιναρίου, ενώ ξεκίνησαν με ενδιαφέρουσες παρουσίες, όπου βλέποντας και τις        δουλειές των άλλων, έμπαινες "σε κλίμα" ,  

ο "δάσκαλος", με εικαστικές σπουδές, ζωγραφικής κατά βάση, από φωτογραφία ήξερε κάποια πράγματα της παρελθούσης φάσης του φιλμ κυρίως, 

και πολύ λίγα για την ψηφιακή, δεν κατάφερε να πείσει, κι ένας -  ένας εγκατέλειπε με χαζοδικαιολογίες, αφήνοντας στο μεγαλύτερο μέρος των μαθημάτων, μία κοπελιά και την αφεντιά μου, γκάγκαρους...

Παρόλο που πιστεύω ότι θα μπορούσαν να είναι σαφώς καλύτερα τα μαθήματα, έκανα μια ενδιαφέρουσα επανάληψη στη θεωρία των χρωμάτων, και τις εικαστικές συνθέσεις, είδαμε κάποιες παλιές ασπρόμαυρες κυρίως φωτογραφίες, επωνύμων του φιλμ, απέκτησα μια καλύτερη σχέση με την ψηφιακή μου μηχανή, αφού είχα την ευκαιρία να πειραματιστώ λίγο, και τέλος απέκτησα μια μικρή επαφή με την επεξεργασία εικόνας με το πρόγραμμα picasa...

Μετά τα μαθήματα, παρακολούθησα και κάποιες εκθέσεις φωτογραφίας, μια πολύ ιδιαίτερη από το Ιράν, στο πολιτιστικό κέντρο Μπενετάτου στο Ψυχικό, κι άλλη μια ομαδική, με θέμα το αστικό τοπίο, 

στο Σπυροπούλειο στο Ν. Ψυχικό, 

που με σπρώχνουν στο να διερευνήσω την 

δημιουργία μιας ομάδας φωτογραφίας, 

όπου με την παρακίνηση του ενός στον άλλο, 

δεν θα αποκοπτόμαστε εντελώς, 

από την ευγενή αυτή απασχόληση...

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Οργάνωση: Τίποτα ιδιαίτερο

Παρουσιάσεις: Μέτριες

Παρουσίες: Έως πολύ καλές μακάρι να μέναν κιόλας

Χώρος: Μετριότης

Συνολικά: Μέτρια

ektorrr

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΣΚΑΚΙ Ν. ΨΥΧΙΚΟΥ

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΣΚΑΚΙ Ν. ΨΥΧΙΚΟΥ

Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα που βρίσκω, στην συνένωση των τριών δημοτικών διαμερισμάτων,  Φιλοθέης Παλαιού και Νέου Ψυχικού, στον ενιαίο πια δήμο Φιλοθέης-Ψυχικού, είναι ότι αρκετές πολιτιστικές και αθλητικές δράσεις, συνενώνονται και συχνά αλληλοσυμπληρώνονται, δίδοντας στους δημότες δυνατότητες και δραστηριότητες, που στο παρελθόν δεν είχαν, πιθανώς, τρέχαν μακρυά για να τις βρουν, και μάλλον τις πλήρωναν ακριβά...

Μία τέτοια διέξοδο, ιδιαίτερη και πολύ αγαπητή στους πολυπληθείς πια φίλους της, δίνει η Ακαδημία Σκάκι που βρίσκεται απέναντι από το αθλητικό κέντρο του Νέου Ψυχικού, που τα τελευταία χρόνια ανθεί, με σημαντική και συστηματική παρουσία στα σκακιστικά δρώμενα της χώρας.

Το άθλημα εποπτεύεται από την Διεθνή Σκακιστική Ομοσπονδία (F.I.D.E.)
 που ιδρύθηκε το 1924.

Το σκάκι είναι επιτραπέζιο παιχνίδι, και ιδιαίτερα πνευματικό άθλημα, για δύο παίκτες, παίζεται στη σκακιέρα που αποτελείται από 8Χ8 τετράγωνα, με 16 λευκά και 16 μαύρα πιόνια, όπου με εναλλάξ κινήσεις, μία προς μία, και με βάση τους κανονισμούς του παιχνιδιού, οι παίκτες επιδιώκουν την ΠΟΙΟΤΙΚΗ νίκη.

Το σκάκι με διάφορα ονόματα και παραλλαγές, παιζόταν από τους Πέρσες, ενώ Άραβες το έφεραν στην Ευρώπη, όπου από τον 15ο αιώνα μ.Χ. απέκτησε την μορφή και τους κανονισμούς που ξέρουμε σήμερα.

Παλαιότερα θεωρούταν παιχνίδι βασιλέων, παπών πριγκίπων, ευγενών και πλουσίων, σε ανατολή και δύση, καθώς αποτελούσε κυρίαρχη ψυχαγωγία τους, αλλά δεν ήταν λίγες οι εξέχουσες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών που το τιμούσαν, καθώς καλλιεργεί ιδιαίτερα προτερήματα, όπως η πειθαρχία, η διαπαιδαγώγηση της θέλησης και της αντοχής, η ανάπτυξη μνημονικού, η ετοιμότητα, η λογική σκέψη, το "ακόνισμα μυαλού"... 

Προσωπικά θεωρώ το σκάκι τεχνικό παιχνίδι στρατηγικής και πρόβλεψης...

Ο καλός παίκτης σήμερα ξέρει τις βασικές "στρατηγικές", έχει μελετήσει σημαντικές παρτίδες, έχει ικανότητα πρόβλεψης κινήσεων, και καλή προσαρμογή στο παίξιμο του αντιπάλου...

"Χωρίς θεωρία του είδους, δεν υφίσταται σκέψη περί του είδους" ,
υποστηρίζουν οι εξέχοντες μετρ του σκακιού, τονίζοντας έτσι τη σημασία της ιστορίας και της θεωρίας του.

Πιτσιρικάς, στο όνομα της πόκας, και μιας αμφισβητούμενης ισοπαλίας με τον πατέρα μου, εγκατέλειψα το μέτριο σκάκι που έπαιζα παντελώς ερασιτεχνικά, για να επιδοθώ απερίσπαστος στην επαγγελματική χαρτοπαιξία, στην οποία διέπρεψα αναμφισβητήτως επί σειρά ετών, μέχρι τα φοιτητικά χρόνια, όπου και την εγκατέλειψα κυνηγώντας νέες συγκινήσεις...

Ελάχιστες παρτίδες σκάκι έπαιξα έκτοτε, και πιθανώς να μην ξανασχολούμην, αν, ελέω κρίσης, δεν έβλεπα την πρόσκληση του μετρ (σκακιστικός τίτλος) Κώστα Τσιάμη, δασκάλου σκάκι στην Ακαδημία του δήμου μας, και ψυχή αυτής θα έλεγα, που καλούσε όσους ενήλικους επιθυμούσαν, να παρακολουθήσουν μαθήματα σκάκι και μάλιστα δωρεάν για τους δημότες... 

Έτσι λοιπόν από τον Φεβρουάριο ως το Μάιο αυτής της χρονιάς, παρακολούθησα με πολύ ενδιαφέρον τα μαθήματα  του Κωστή, και μάλιστα τον "κούρασα" και λίγο για να με νικήσει, στον αγώνα simultane (αγώνας επίδειξης που συνήθως δίνει ένας καλός σκακιστής, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα πολλούς αντιπάλους κατωτέρων κατηγοριών),  που δόθηκε στο τελευταίο μάθημα !!

Τον ευχαριστώ και από το βήμα τούτο για όλα!!

Ευχάριστη έκπληξη θεωρώ το γεγονός ότι τα μαθήματα παρακολούθησαν άτομα όλων των ηλικιών και αρκετές κυρίες!!

 Συμφωνήσαμε ατύπως, πως μετά το θέρος, θα ανανεώσουμε την δράση μας, επί του ευγενούς αυτού αθλήματος!!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Οργάνωση: Καλή

Παρουσιάσεις: Πολύ καλές

Παρουσίες: Μια χαρά

Χώρος: Καλός

Συνολικά: Πολύ καλά

ektorrr

ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ - ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ - ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΦΙΛΟΘΕΗΣ - ΨΥΧΙΚΟΥ

ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ - ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ   ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΦΙΛΟΘΕΗΣ - ΨΥΧΙΚΟΥ

Στο πολιτιστικό κέντρο του ενιαίου πια δήμου Φιλοθέης - Ψυχικού, τα τελευταία χρόνια, 
λαμβάνει χώρα μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα , 
για εμάς τους σινεφίλ, δράση. 

Σχεδόν κάθε Δευτέρα, προβάλλεται μια ταινία και 
μετά από την προβολή της ακολουθεί συζήτηση, 
για όποιους ενδιαφέρονται...

Δηλαδή μια κανονική λέσχη κινηματογράφου 
θα έλεγε κανείς, κάτι που για άτομα 
της συνομοταξίας μου αποτελεί επίτευγμα!! 

Δεν γνωρίζω πόσες τέτοιου τύπου συστηματικές προσπάθειες, έχουν μακρά διάρκεια, 
έχω υπόψιν κάποιες, που πάντα πίσω τους κρύβουν ανθρώπους, που χωρίς την παρουσία τους, 
την επιμονή τους, τον κόπο τους, το μεράκι τους, 
θα ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθούν 
και κυρίως να διαρκέσουν...

Το Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου, στην οδό Δρόση 2 και Δροσίνη, στο Ψυχικό

Στην δική μας "λέσχη κινηματογράφου" λοιπόν, έχουμε την τιμή να παρακολουθούμε πριν από την κάθε προβολή, έναν ενδιαφέροντα πρόλογο σε άπταιστη ελληνική, με την σπάνια χροιά της φωνής 
της ηθοποιού, νομικού, τώρα πια και φίλης, 
Κατερίνας Αποστόλου, όπου και μας παρέχονται βασικές πληροφορίες, για την καλύτερη παρακολούθηση και κατανόηση της ταινίας. 

Στοιχεία όπως αυτά των συντελεστών, παραγωγής , σκηνοθεσίας, πρωταγωνιστών κλπ, συνδυάζονται με χρονολογίες, πιθανές διακρίσεις του φιλμ, επιρροές της ή επιπτώσεις-επιδράσεις της κλπ...

Δεν πιστεύω ότι θα μιλούσαμε για όλα αυτά τα όμορφα, αν δεν ήταν υπό την σκέπη, του ειδικού στον χώρο αυτό, σκηνοθέτη, παραγωγού και άλλα πολλά, Δημήτρη Ποντίκα, συζύγου της Κατερίνας 
και πάντα έτοιμου να δώσει τα φώτα του, συμπληρώνοντας την Κατερίνα στον πρόλογο
και τις συζητήσεις που ακολουθούν, 
συχνά με σπάνιες, ακόμα και "καυτές" λεπτομέρειες, 
με το χιούμορ, την ευγένεια, αλλά και τις γνώσεις του...
















Οι ταινίες επιλέγονται με τα εξής κριτήρια:

1. προσθέτουν κάτι στην ιστορία του κινηματογράφου
2. παρακολουθούνται ευχάριστα
3. υπάρχει πρόσβαση στην διανομή,
διότι πρέπει να σημειωθεί και να τονιστεί, 
ότι η δράση αυτή προσφέρεται δωρεάν!!

Το φιλοθεάμον κοινό...
Μόλις αντελήφθην την δράση αυτή, 
δηλαδή το φθινόπωρο του '13, 
έσπευσα καταρχάς να δω περί τίνους επρόκειτο, και στην συνέχεια να την στηρίξω με την παρουσία μου, τις όποιες γνώσεις μου και να την διαδώσω σε φίλους και γνωστούς, αρκετοί εκ των οποίων ήρθαν και ξαναήρθαν, πυκνώνοντας τις τάξεις μας...

Παρατήρησα με ευχαρίστηση, ότι υπάρχει ένα μόνιμο κοινό σινεφίλ δημοτών, κυρίως μεγάλης ηλικίας, 
με κάποιους/ες εκ των οποίων ήδη γίναμε φίλοι.

Την περίοδο 2013-2014 παρακολούθησα περί τις 20 (!!) ταινίες, πολλές εξ αυτών μνημειακές με αξέχαστους ογκόλιθους του κινηματογράφου. 
Ξεχωρίζω κάποιες από αυτές, 
χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τις υπόλοιπες, 
όπως το ΜULHOLLAND DRIVE, του David Lynch, 
με την πάντα υπέροχη Naomi Watts 
και την μπομπάτη  Laura Harring,

το STRAW DOGS, του Sam Peckinpah, 

με τον Dustin Hoffman και την Susan George, 

το DAMAGE, του Louis Malle, με τους Jeremy Irons, Juliette Binoche, Miranda Richardson, 

το HEAD IN THE CLOUDS, με τις Sarlize Theron και Penelope Cruz...

Το μπαράκι του πολιτιστικού με τις πάντα φρέσκες και φιλόξενες οικοδέσποινες

Μετά την προβολή συνήθως ακολουθεί συζήτηση που κάποιες φορές κρατάει μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, με μεγάλο ενδιαφέρον, χιούμορ και κρασάκι...

Δυστυχώς λόγω κάποιων εργασιών συντήρησης του κτιρίου, δεν θα γίνουν θερινές προβολές στο δώμα του κέντρου, που όσοι το γνωρίζουν, 
λένε τα καλύτερα λόγια...
Ας ελπίσουμε ότι θα προλάβουμε έστω λίγες μέρες λειτουργίας του, αλλιώς, 
"ραντεβού το Σεπτέμβρη" ...

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Οργάνωση: Καλή, μπορούμε και καλύτερα

Παρουσιάσεις: Πολύ καλές

Παρουσίες: Μια χαρά, πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις

Χώρος: Ικανοποιητικός, χρίζει βελτιώσεων

Συνολικά: Έχω θετική αποτίμηση, ενισχύω όπως μπορώ την δράση...

YΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ  1     (19/3/2015)

Μετά από ελάχιστες προβολές στην νέα σεζόν, 
(2014-2015), η δραστηριότητα έχει παγώσει, 
με γελοίες προφάσεις και δικαιολογίες...
Αφού πρώτα ανακοινώθηκε με χίλια ζόρια η προβολή μιας (!!) ταινίας για το Μάρτιο, φτάνοντας στο Πολιτιστικό Κέντρο, είδα ανακοίνωση που 
την ακύρωνε για... τεχνικούς λόγους !!

Οι φίλοι της ευγενούς πολιτιστικής και ψυχαγωγικής αυτής δράσης, ευχόμαστε από καρδιάς, 
να φωτίσει ο Ύψιστος, τους αμφιβόλου
περιεκτικότητας σε φαιά ουσία, εγκεφάλους των υπευθύνων και να ξεκινήσουν κανονικά 
την ροή των προβολών σύντομα...

Αίσχος κυρ εισαγγελέα!!!

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2      (Ιούνιος 2016)











Το εσωτερικό του Μορφωτικού Εξωραϊστικού Ομίλου (Μ.Ε.Ο.) στο Νέο Ψυχικό, στην αίθουσα που γίνονται οι προβολές.















Η κινηματογραφική χρονιά 2015-2016 ... ιδιωτικοποιήθηκε !!! Αφού τα προβλήματα στο Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου θεωρήθηκαν ανυπέρβλητα από τους συντελεστές, η "λέσχη" άλλαξε έδρα και μεταφέρθηκε στο Νέο Ψυχικό.

Το νέο στέκι είναι ιδιωτικό και δεν είναι άλλο από το γνωστό στους κατοίκους του Νέου Ψυχικού, 
τώρα και σε εμάς, Μ.Ε.0. ή 
Μορφωτικός Εξωραϊστικός Όμιλος Νέου Ψυχικού, όπου φυσικά εκτός των προβολών λαμβάνουν χώρα σειρά άλλων εκπαιδευτικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων !!

Η φετινή "παραγωγή" ταινιών ήταν πολύ καλή.  Σπάνια χάθηκαν προβολές κάποιες Δευτέρες και έτσι φτάσαμε κοντά στις 30 ταινίες !!! 
Όλες βραβευμένες και με ισχυρά ονόματα ως συντελεστές, αρκετά παλαιές ώστε να μπορεί κανείς να τις παρακολουθήσει αλλού... 

Η συμμετοχή ήταν μεγάλη, τις περισσότερες Δευτέρες δεν έπεφτε καρφίτσα, ενώ με χαρά διαπίστωσα πως προσήλθαν νέα πρόσωπα, άγνωστοι και φίλοι, 

εκτός των παλαιών που ήδη γνώριζα.

Μία ευχάριστη έκπληξη της φετινής χρονιάς ήταν η προσφορά εδεσμάτων και κρασιού ή αναψυκτικού, ενώ συχνά-πυκνά συμπαθείς φίλες μας κερνούσαν ωραία γλυκά !!

























Την σεζόν έκλεισε στις 3/6/2016 μια μικρή θεατρική παράσταση από την ομάδα πέντε κυριών που υπό την καθοδήγηση του Δημήτρη Ποντίκα μας παρουσίασαν ενδιαφέροντες μονολόγους με ικανοποιητικές επιδόσεις για ερασιτεχνική δουλειά. 

Η αίθουσα γεμάτη φίλους και γνωστούς, το χειροκρότημα ζεστό, ακολούθησαν ωραία μεζεδάκια και κουβεντούλα.

Λιτό σκηνικό, έμφαση στo λόγο...

Ο επαγγελματίας μουσικός που συνόδευε με το ακορντεόν του την παράσταση.
Δυστυχώς μου διέφυγε το όνομα του. Ήταν πολύ καλός...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αυτή τη χρονιά είχαμε και 3 προβολές στον φιλόξενο χώρο της Μορφωτικής & Πολιτιστικής Λέσχης Φιλοθέης, όπου κάποιες από τις κυρίες εκεί στηρίζουν το εγχείρημα αυτό με πάθος, όπως πρέπει.

 

 

 

 

 

 

 

Στην ανακαίνιση του κτιρίου το 2005-2006 είχα συμβάλει και εγώ, 

στα πλαίσια της συνεργασίας μου με τον τότε Δήμο Φιλοθέης.

Το εσωτερικό της Μορφωτικής & Πολιτιστικής Λέσχης Φιλοθέης.









Μετά λύπης μου διαπίστωσα πως στο πολιτιστικό κέντρο Μπενετάτου έγιναν ελάχιστες προβολές, πήγα μόλις σε δύο, πολύ ενδιαφέρουσες ομολογουμένως. 

Η πρώτη της Naomi Klein και η δεύτερη μια Ιρανική που προβλήθηκε σε συνεργασία με την πρεσβεία του Ιράν.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ  3   (Ιούνιος 2017)



Δυστυχώς αυτή τη χρονιά οι κινηματογραφικές επιδόσεις της περιοχής ήταν κάτω του αναμενόμενου.
 
Μοναδική εξάιρεση η πολύ καλή ελληνική ταινία (!!)
"Το δέντρο και η κούνια" της Μαρίας Ντούζα,
η οποία μας τίμησε με την παρουσία της στο Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου στο Ψυχικό.  
Δημότης και η ίδια, ψηλή και όμορφη, ευγενής
και ιδιαιτέρως κατατοπιστική για την δουλειά της,
η οποία είναι εξαιρετική, με πολύ καλούς συντελεστές,
ένας φίλος μου μάλιστα έκανε τα ωραία σκηνικά. 
Την συνιστώ ανεπιφύλακτα.
 
Η Μαρία Ντούζα έχει ασχοληθεί με μικρού και μεσαίου μήκους ταινίες, ντοκυμαντέρ και διαφήμιση. 
Ετοιμάζει κάτι νέο και ενδιαφέρον που όπως μας είπε
θα παρουσιάσει λίαν συντόμως.

Κατά τ' άλλα μία-δύο επαναλλήψεις στην λέσχη της Φιλοθέης και κάτι ψιλομυστήρια ντοκυμεντέρ
στο σύνολο των πολιτιστικών χώρων
του πλεονασματικού δήμου μας... 

Ευτυχώς που πήγα τον Μάρτιο
σε ένα διήμερο Γαλλικού κινηματογράφου
στις Ουρσουλίνες του Ψυχικού που ήταν σένιο !!

Οι σινεφίλ φίλες μου ήδη από πέρσι
με ψήνουν να αλλάξουμε στέκια,
διότι οι γύρω περιοχές αναπτύσουν αξιόλογες κινηματογραφικές κι ουχί μόνον δράσεις.
Είδωμεν...

Ενέδωσα και σε καναδυοτρείς προτάσεις θεόψηλης φίλης μου στα πέριξ, ένα θεατρικό του Μποστ
στην Πεύκη, από ερασιτεχνική ομάδα,
που βλεπότανε.
και μια εκδήλωση αφηγηματικής τέχνης
στο Αετοπούλειο στο Χαλάνδρι,
μιας νέας φίλης που ζούσε χρόνια στη Γαλλία, 
που επίσης δεν ήταν κι άσχημη. 
Δυστυχώς δεν το είχα προλάβει σε άλλους καλύτερους χώρους που παίχτηκε...  
Παρουσίασε το έπος του Διγενή Ακρίτα,
με συνοδεία μουσικής από σαντούρι
που έπαιζε υπέροχα μια γλυκυτάτη νεαρά,
Μαρία Καψαλου μου είπε πως λέγεται... 
Αν συνοδευόταν από εικόνα
μάλλον θα κέρδιζε ως θέαμα...

Την Μάγδα Κοσσίδα που επεξεργάστηκε και παρουσίασε το αφηγηματικό δρώμενο αυτό,
την γνώρισα όταν πήγαμε παρέα σε ένα θεατρικό
που έπαιζε καλλίπυγος αγαπημένη μου, 
στο νέο μπαράκι του Βασίλη στο Κολωνάκι. 
Δεν έχει καμία απολύτως σχέση
με ότι θυμόμουνα στο παλιό, φυσικά και τον Βασίλη,
όπου ζήσαμε σπουδαίες στιγμές με φίλους μουσικούς,
κάποιοι εκ των οποίων σήμερα είναι διάσημοι...

Η θεατρική ομάδα του ΜΕΟ που συγκροτείται μόνο από γυναίκες (!!) έδωσε και φέτος μια παράσταση σε αίθουσα του Αθλητικού Κέντρου του Ν. Ψυχικού. 
Το έργο λεγόταν "Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται". Εγκαταλέιψαμε την προσπάθεια της παρακολούθησης του στη μέση, λόγω ανωτέρας βίας...
 
Μετά λύπης μου διαπιστώνω μιζέρια και
μηδενικό μεράκι στο ζήτημα της προυσίασης
των καλλιτεχνών και των θεαμάτων...
Δεν είναι οικονομικό το ζήτημα, είναι θέμα των διαχειριστών των "πολιτιστικών" χώρων. 

Μία ενδιαφέρουσα εκδήλωση που έγινε στο Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου στο Ψυχικό,
είχε θέμα την νομαδική φυλή Fulani Bororo
της Αφρικής (Νιγηρία -εκ της οποίας μας τίμησε μάλιστα με την παρουσία του και ζεύγος διπλωματών όπου η κυρία προέρχεται από την φυλή αυτή- Σουδάν, Τσαντ, Καμερούν κλπ).

Θεωρείται μία από τις πιό όμορφες φυλές,
λιτή, ελεύθερη και ωραία, με αγάπη στη φύση
και υπέρτατη αξία την ομορφιά !!!
Μια συμπαθής κυρία που έζησε χρόνια εκεί,
μας μύησε με λόγο και εικόνες, στον τρόπο ζωής
της πραγματικά ενδιαφέρουσας αυτής φυλής...










 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ektorrr